EDI-modules kunnen doorgaans vanuit drie perspectieven worden gecategoriseerd: implementatiemethode, implementatiearchitectuur en toepassingsscenario. Verschillende typen zijn geschikt voor bedrijfsintegratiebehoeften van verschillende omvang en complexiteit.
Implementatiemethoden
EDI-modules zijn hoofdzakelijk onderverdeeld in twee categorieën: traditionele EDI en moderne API-EDI. Traditionele EDI vertrouwt op standaard berichtformaten (zoals EDIFACT en ANSI X12) en voltooit de gegevensoverdracht via batchbestandsuitwisseling, waarbij de nadruk ligt op stabiliteit en standaardisatie. API-EDI daarentegen combineert interfacetechnologieën, waardoor meer realtime-gegevensinteractie wordt bereikt via REST of SOAP, waardoor het geschikter wordt voor e--scenario's voor e-commerce en internetzaken.
Implementatiearchitectuur
EDI-modules kunnen worden onderverdeeld in on-implementatie op locatie, EDI-service in de cloud en hybride typen. On-implementaties op locatie worden doorgaans geïnstalleerd op interne bedrijfsservers, waardoor volledig zelf-gegevensbeheer wordt vergemakkelijkt. Cloud EDI-services worden geleverd door platforms van derden-, waardoor bedrijven deze op aanvraag kunnen gebruiken met lagere onderhoudskosten. Hybride typen combineren de voordelen van beide: het lokaal verwerken van kritieke gegevens en het gebruik van clouddiensten voor externe samenwerking.
Toepassingsscenario's
EDI-modules kunnen ook worden onderverdeeld in verschillende typen, zoals supply chain EDI, logistieke EDI en financiële EDI. Supply chain EDI wordt voornamelijk gebruikt voor order-, voorraad- en inkoopcoördinatie; logistieke EDI richt zich op de uitwisseling van transport-, leverings- en trackinginformatie; en financiële EDI wordt gebruikt voor de geautomatiseerde verwerking van factuur-, afrekenings- en betalingsgegevens. Deze typen vormen samen het basissysteem voor digitale samenwerking op ondernemingsniveau.